Polityka społeczna kierowana poprzez krajowy rząd nie jest dobrotliwym rozwiązaniem, gdyż społeczeństwo lokalne przyzwyczajone jest do socjalistycznej bierności oraz nie potrafi sobie poddaje z odpowiedzialnością za swoje żywoty w wolnorynkowej gospodarce. Państwo powinno skłaniać obywateli do przyjmowanie odrębnej inicjatywy miast oczekuje aż państwo ciśnie mu trochę grosza. Taktyka społeczna kierowana poprzez państwo dłużna kłaść większy ucisk na gospodarkę społeczną, zrzeszanie się w spółdzielniach społecznych oraz przyjmowanie innych myśli zamysłem napraw pozycji życiowej. Jadalnym fortelem osiągnięcia owego obiektu, który na dłuższą melin kieruje do zbudowania solennego społeczeństwa cywilnego, jest pedagogika społeczna – wychowywanie oraz obok społeczności.
